Hans van Dun

Voluit "Johan Peter Adriaan van Dun".

Partij:

  • KVP (Katholieke Volkspartij)
  • CDA (Christen-Democratisch Appèl)

Functies (politiek):

  • Burgemeester van gem. Loon op Zand (1985-1995)

Hans van Dun werd geboren op 23 april 1934 te Breda, als zoon van Adrianus Cornelis Johannes van Dun (1904-1974) en Wilhelmina Cornelia Dujardin (1906-1994).

Afbeelding: Portret van Hans van Dun.

Bron: BN De Stem, Johan van Gurp, JVG19820518020/ collectie Stadsarchief Breda.

Afbeelding: Hans van Dun bij de gemeente Breda.

Politieke carrière

Na het gymnasium in Breda ging hij in Rotterdam naar de Rijksbelastingacademie welke opleiding hij in 1960 met succes voltooide. Tijdens een deel van die studie was hij voorzitter van het bestuur van het Corps van Studenten aan de Rijksbelastingacademie. Van Dun werkte vanaf medio 1960 bij 's Rijksbelastingen, en in 1963 werd hij economisch directeur bij de volkshogeschool Bouvigne in het gelijknamige kasteel in Breda. Later volgde zijn aanstelling tot algemeen directeur van wat intussen vormingscentrum en volkshogeschool Bouvigne was geworden. Daarnaast zat hij vanaf 1966 in de gemeenteraad van Breda. In 1970 vertrok hij bij Bouvigne en werd hij in Breda wethouder en geruime tijd loco-burgemeester.

Kort daarop ging Bouvigne failliet met de gemeente Breda als een van de schuldeisers. Meerdere leden van de gemeenteraad waaronder KVP-raadsleden gaven aan het vertrouwen in hem op te zeggen vanwege zijn rol in dat faillissement. Tegen het bezwaar dat voor hem een dure afscheidsreceptie werd gegeven zou hij zich verdedigd hebben door te stellen dat dat gedaan was om crediteuren niet te verontrusten. Hij overleefde de motie van wantrouwen en zou tot 1985 wethouder blijven. Vanaf de zomer van 1978 was hij bovendien nog bijna een jaar lid van de Provinciale Staten van Noord-Brabant.

Burgemeester en meer controverses 

In februari 1985 werd Van Dun benoemd tot burgemeester van Loon op Zand. Na een bezoek aan een nachtclub landde hij met zijn auto dronken in een sloot. Daarom werd hij in 1994 veroordeeld tot een boete van 1750 gulden (bijna achthonderd euro) en negen maanden ontzegging van de rijbevoegdheid. Mede daardoor kwam zijn positie onder druk te staan.

Nadat alle fractievoorzitters van de gemeenteraad het vertrouwen in hem hadden opgezegd koos hij ervoor om per 1 januari 1995 ontslag te nemen als burgemeester. Toch waren veel inwoners van Loon op Zand niet gelukkig met dit ontslag, hetgeen bleek op de afscheidsrecepties in de verschillende kerkdorpen, die door inwoners spontaan werden georganiseerd.

In maart 2010 kreeg hij (niettemin) een erepenning voor zijn werk als burgemeester.

Betrokkenheid rondom de Efteling

Als burgemeester van de gemeente Loon op Zand had hij regelmatig contact met en deed uitlatingen over de Efteling. Hij was aanwezig bij het bezoek van Prinses Juliana aan de Efteling in 1985 en bij de perspresentatie van het Volk van Laaf in augustus 1989 om daar de eerste Laaf die in de Efteling arriveerde te ontvangen. Hij was één van de eerstesteenleggers van het Efteling Hotel in 1991, waar zijn naam tot 2025 te vinden was. Ook voltrok hij (op dezelfde dag) het postuum huwelijk van Oermoeder Lot met Stamvader Laaf en was daarmee lid van het Convent der Grootlurkers.

Afbeelding: Hans van Dun met prinses Juliana bij de opening van de Wensbron, 1985.

Laatste jaren

Op 20 oktober 2016 overleed hij in Heusden, waar hij na zijn ontslag ging wonen en waar hij nog actief was in enkele toeristische organisaties.

De blogpost website "Kaatsheuvel" schreef op 24 oktober 2016 het volgende na bekendmaking van zijn overlijden:

"J.P.A.(Hans) van Dun was tien jaar Loons burgemeester, in de periode 1985-1995. Daarvoor zat hij als wethouder in het college van Breda. De rasbestuurder van CDA-huize zette met de slogan 'Loon op Zand da's pas Brabant' recreatie en toerisme op de kaart.

Van Dun was een joviale bourgondiër die graag onder de mensen was, maar die ook van duidelijkheid hield en het debat niet schuwde. Na een veroordeling voor rijden onder invloed besloot hij zelf zijn ontslag in te dienen.

Erepenning: In zijn nieuwe woonplaats Heusden maakte hij zich verdienstelijk voor ouderen en gehandicapten en opnieuw voor het toerisme. Hij ontving hiervoor in 2010 de gemeentelijke erepenning."

Bronnen: