Pastoor Johannes de Bont 

Carrière 

De Bont hield zich vanaf zijn volwassen jaren onder andere bezig als professor aan het kleinseminarie in St. Michielsgestel (leraren daar werden ‘professor’ genoemd) en rector aan het gymnasium in Ravenstein. Daarnaast was hij een periode kapelaan te Oeffelt. Op 50-jarige leeftijd werd De Bont pastoor van de Waterstaatskerk in Kaatsheuvel. Hiermee volgde hij de reeds overleden pastoor Janssens (1824-1889) op. 

Ook zijn broer Hubertus Johannes de Bont was pastoor en rector van de "Vereeniging van Vrouwen" te Oirschot.

Als pastoor te Kaatsheuvel

In 1892 vroeg pastoor De Bont aan de bisschop verlof om jaarlijks tien gulden uit de kerkkas te mogen nemen om daarmee de 22 zelatricen en zelateurs van de Sint Pieterspenning (dat zijn degenen die het geld daarvoor ophalen) op een goed glas wijn te kunnen onthalen. Je zou dit als het begin kunnen zien van wat nu bekend staat als de jaarlijkse vrijwilligersavond. 

Aan het einde van de negentiende eeuw was Kaatsheuvel dermate gegroeid dat de Waterstaatskerk te klein was geworden om als enigste parochiekerk in het dorp Kaatsheuvel te dienen. In 1893 werden bedelbrieven verspreid, in 1894 werd begonnen met de bouw. Een nieuwe kerk werd gesticht voor de buurtschap Berndijk en was oorspronkelijk bedoeld als hulpkerk van de St. Johannes de Doperparochie, bediend door een kapelaan. Reden was, aldus de stichtende pastoor De Bont, om "een bastion te vormen tegen het oprukkende protestantse geloof". Daarnaast benoemd pastoor De Bont ook dat de 1.200 mensen uit deze nieuwe wijk het te ver vonden lopen naar de Waterstaatskerk. En als ze toch kwamen zat deze kerk altijd te vol.

In de omgeving van Kaatsheuvel had men maar liefst vijf protestantse kerken gebouwd. De reden daarvan was overigens dat in de nabijgelegen Langstraat vanouds veel protestanten woonden. 

Op 17 april 1895 legde hij als pastoor van de St. Jan de eerste steen van de H.H. Martelaren van Gorkumkerk aan d'n Berndijk. en in 1895 werd deze kerk ingewijd. Aanvankelijk was deze kerk een hulpkerk van de St. Johannes de Doperparochie, daarom bleef de kerk onder De Bonts pastoraat totdat in dat jaar de Martelaren van Gorcumkerk een eigen pastoor kreeg, namelijk pastoor Sweens.

Bron: